W pewnym momencie każdy grower dochodzi do tego samego pytania. Najpierw jest euforia, że coś rośnie, potem stres, czy wszystko idzie „jak trzeba”, a na końcu – kiedy przychodzi czas porównywania wyników – pada zdanie, które słyszałem setki razy: „No dobra, ale ile to powinno wyjść z metra?”
I właśnie tu zaczyna się problem, bo internet uwielbia liczby bez kontekstu. Ktoś wrzuca zdjęcie wiadra topów i podpis „1 kg z 1 m²”, ktoś inny pisze „2 g/W na LED”, a początkujący czyta to jak normę. Tyle że plon w indoorze to nie jest jedna liczba, tylko suma warunków, decyzji i błędów – a metry kwadratowe bywają liczone bardzo kreatywnie.
Ten artykuł ma ci dać uczciwą odpowiedź: kiedy wynik jest normalny, kiedy dobry, a kiedy zaczyna się naprawdę wysoki poziom. I co ważniejsze – dlaczego.
Zanim policzysz gramy, ustal co naprawdę mierzysz
Plon „z 1 m²” brzmi prosto, ale w praktyce ludzie często porównują różne rzeczy. Jeden liczy mokre kwiaty prosto z krzaka, drugi liczy suchy materiał po tygodniu, trzeci dorzuca liście cukrowe, czwarty nie odrzuca łodyżek. A potem wszyscy dziwią się, że wyniki się nie kleją.
Dlatego w tym tekście mówiąc „plon” mam na myśli suchą masę po prawidłowym suszeniu, bez łodyg i bez „zielonego balastu”, policzoną z realnie wykorzystanej powierzchni canopy. Czyli z tego, co faktycznie było w świetle i pracowało na wynik.
Jeśli chcesz porównywać się uczciwie – porównuj się właśnie tak.
Co to znaczy „dużo” – czyli realne widełki, nie forumowe rekordy
Najbardziej sensowna odpowiedź brzmi: „to zależy”. Ale ja wiem, że to nikomu nie pomaga, więc podam widełki – tyle że w kontekście, a nie jako złote przykazania.
W typowej uprawie indoor na LED, bez CO₂, przy normalnym cyklu i rozsądnym prowadzeniu roślin, solidny wynik zaczyna się w okolicach 500 g z 1 m². To już oznacza, że ogarniasz podstawy: światło, podlewanie, klimat i nie robisz katastrofalnych błędów.
Bardzo dobry poziom dla homegrowera to zwykle 600–800 g z 1 m². To nie jest „szczęście” ani „genetyka zrobiła robotę”, tylko konsekwencja: równy canopy, stabilne parametry, sensowny trening roślin i brak chaosu w korzeniach.
Kiedy ktoś regularnie robi 800–900 g z 1 m² bez CO₂, to ja już wiem, że ta osoba ma system, a nie „udany strzał”. Powyżej tego progu robi się trudniej, bo roślina zaczyna być ograniczana nie tylko światłem, ale całym środowiskiem: temperaturą liścia, dostępnością CO₂ w powietrzu, tempem transportu wody i składników.
Wyniki 900–1100 g z 1 m² są jak najbardziej możliwe, ale w praktyce częściej idą w parze z dodatkami typu CO₂, bardzo mocnym i równomiernym światłem oraz świetną kontrolą klimatu. A to jest już poziom półkomercyjny, gdzie sprzęt i wiedza muszą iść w parze.
A „kilogram z metra”? Da się. Tylko że jeśli ktoś mówi o tym jak o standardzie, a nie o projekcie, to zwykle brakuje mu w opisie kilku kluczowych rzeczy: ile trwał wegetatywny, jakie było PPFD, czy było CO₂, jak wyglądał klimat, i czy to był wynik powtarzalny.
g/W – wskaźnik, który bywa bardziej zdradliwy niż pomocny
W starych czasach krążyło hasło: „1 gram z wata to dobry wynik”. To było proste, bo HPS miał swoje ograniczenia, a waty mniej więcej przekładały się na ilość światła.
Dzisiaj, przy nowoczesnych LED-ach, g/W dalej może być użyteczne – ale tylko jeśli rozumiesz, co ono opisuje. To jest wskaźnik efektywności wykorzystania energii, nie gwarancja plonu.
W praktyce wygląda to tak:
- 600W i 700 g – świetna efektywność i solidny wynik,
- 1000W i 900 g – większa masa, ale gorsza efektywność.
Co jest lepsze? Zależy, czy chcesz maksymalizować ilość suszu, czy opłacalność. Dla większości homegrowerów, którzy nie liczą ROI jak firma, najrozsądniejsze jest szukanie złotego środka: dobrego plonu bez przepalania budżetu i bez wpychania roślin w stres.
Rzecz, o której mało kto mówi: czas cyklu też jest „kosztem”
Dwa wyniki mogą wyglądać podobnie, a w rzeczywistości być zupełnie inną historią.
500 g z 1 m² zebrane po krótkim wegu i szybkim kwitnieniu to co innego niż 800 g z 1 m² po długim wegu, gdzie rośliny stały w namiocie półtora miesiąca, zanim w ogóle przeszły na 12/12. Te same gramy, inny „czas produkcji”.
Dlatego jeśli już porównujesz, to pytaj siebie: czy ja chcę rekord w jednym cyklu, czy maksymalną produkcję w skali roku? Bo w skali roku często wygrywa stabilne 650–750 g przy krótszych i powtarzalnych cyklach, a nie pojedynczy „hero run”.
Plon to nie tylko masa – gęstość i jakość potrafią kłamać liczby
Internet kocha wagę. Growerzy lubią wagę. Ale każdy, kto trzymał w ręku zbity, żywiczny top, wie, że 700 g „konkretu” to czasem więcej warte niż 900 g lekkiego, napompowanego materiału, który po tygodniu w słoiku robi się suchą watą.
Kiedy gonisz tylko za liczbą, łatwo popłynąć w stronę:
- za mocnego światła za blisko canopy,
- zbyt agresywnego nawożenia,
- przesadnego zagęszczenia roślin,
- wiecznie wydłużanego wega „bo jeszcze urosną”.
I wtedy rośnie masa, ale spada jakość. Pojawiają się lekkie, bardziej „puste” kwiaty, foxtailing, większa podatność na stres i czasem słabszy profil terpenowy, bo topy dostają za wysokiej temperatury.
Co naprawdę ogranicza plon z metra?
Tu często ludzie się mylą. Bo najprościej jest powiedzieć: „mam za słabą lampę”. A prawda jest taka, że w wielu domowych setupach lampa już dawno przestała być najsłabszym ogniwem.
Najczęściej plon ogranicza stabilność środowiska. Jeśli miałbym wskazać trzy rzeczy, które najczęściej blokują ludzi przed przejściem z „przeciętnie” na „bardzo dobrze”, to byłyby to:
- klimat i VPD (czyli to, czy roślina może oddychać i pracować bez ciągłego stresu),
- strefa korzeniowa (czyli podlewanie, natlenienie, temperatura i brak huśtawek EC),
- równy canopy (czyli to, czy całe 1 m² pracuje, czy tylko kilka topów w centrum).
I tu jest najlepsza wiadomość: duży skok w plonie czasem robi się nie nową lampą, tylko lepszą cyrkulacją powietrza, stabilniejszą temperaturą i mniej chaotycznym podlewaniem.
Prawdziwa definicja „dużo” – powtarzalność
Jeżeli chcesz najuczciwszej definicji „dużego plonu”, to brzmi ona tak:
Dużo to wynik, który potrafisz powtórzyć.
Jednorazowy rekord może mieć każdy: trafić idealny fenotyp, idealny cykl, idealny moment. Mistrzostwo zaczyna się wtedy, gdy robisz powtarzalnie 700–800 g z 1 m² i wiesz dokładnie, dlaczego tak jest. Bez cudów, bez loterii.
Werdykt maryjane.farm
Jeśli chcesz prostego kompasu, który nie będzie kłamał:
- 500 g z 1 m² to solidny wynik i dobry start,
- 600–800 g z 1 m² to bardzo dobry, świadomy poziom,
- 800–900 g z 1 m² to uprawa dopracowana i stabilna,
- 900 g–1 kg+ z 1 m² to projekt wymagający świetnych warunków, często CO₂, i dużej kontroli.
Zanim zaczniesz ścigać kilogramy, lepiej zadać sobie inne pytanie: czy mój system jest stabilny? Czy jakość idzie w parze z masą? I czy ja to potrafię powtórzyć?
Bo w indoorze nie wygrywa ten, kto raz zrobił rekord.
Wygrywa ten, kto ma kontrolę.
